Fotografie is niet alleen maar een goede camera hebben, het is veel meer. Het is de persoon achter de camera, het moment van het nemen van de foto en welke scene. Het gevoel dat je erbij hebt, welke shot jij kiest en waarom.

Tegenwoordig zijn er veel camera’s die op een automatische stand hele mooie resultaten leveren. Ik merk nu dat ik na een aantal jaar ervaring met een SLR dat resultaat niet meer voldoende vind. Wat voor een ander mooi kan zijn, zie ik altijd punten die beter kunnen.
Neem mijn ouders bijvoorbeeld. Hun compact camera is heel oud. De foto’s die zijn nemen, zijn eigenlijk alleen buiten met goed licht echt mooi. En dan nog zit er veel ruis in. Mijn ouders zijn er heel blij mee, daar moet ik me bij neerleggen en dat is soms moeilijk.

Begin 2007 kocht ik mijn spiegelreflex (SLR) camera. De 350D van Canon. Ondertussen zijn er al diverse nieuwe versies verschenen, maar ik ben nog steeds heel blij met dit exemplaar. Vorig jaar is zelfs de 1000D uitgegeven. De vormgeving is precies hetzelfde, met als grootste verschil dat het ook voor mensen met minder ervaring eenvoudig te hanteren is. Het heeft de knoppen van een compact camera, maar levert SLR resultaat.

Fotograferen leer je niet zomaar, het is kennis vergaren en vooral veel doen. Ik had het geluk dat een vriend van mij wat langer in de fotografie wereld zat. Hij heeft mij eigenlijk alles geleerd wat ik nu weet. Daarbij komt natuurlijk ook mijn eigen ervaringen, maar mijn kennis komt bij hem vandaan.

Wanneer ik naar een foto van een compact camera of een SLR op automatische stand kijk, dan zie ik veel verbeter punten. Het onderwerp waar de focus op gelegd is, de keuze van het beeld, de ISO waarde, diafragma etc. Zoals ik al zei ik ben erg kritisch geworden (eigenlijk gewoon verwend). Dit soort dingen kan ik zelf bepalen wanneer ik foto’s maak en hierdoor bestaat het streven om steeds beter foto’s te maken.

Leren van eerdere foto’s is ook heel belangrijk. Vaak zie ik dat ik een shot net iets anders had neer kunnen zetten, of een instelling net wat beter had kunnen doen om een nog mooier resultaat* te krijgen. Tegenwoordig kun je je foto’s zo bewerken, alsof je de instelling anders had gezet. Dat is heel mooi wanneer het belangrijke foto’s zijn, van een moment wat je niet opnieuw kunt doen.

Zelf bewerk ik geen foto’s. Fotografie is voor mij een moment en op dat moment moet ik beslissen hoe ik de foto neem. Als ik daar achteraf niet tevreden mee ben, leer ik daarvan en hoop ik het de volgende keer beter te doen.

Fotografie is heel bijzonder. Het is een vorm van ontspanning, een vorm om je op een andere manier te uiten dan spreken of schrijven. Net als bijvoorbeeld een kunstenaar. Het is je eigen persoonlijke kunst. Fotograferen doe ik ook niet voor anderen, ik doe het voor mijzelf. Op het moment van het maken van de foto’s stap ik een andere wereld binnen. Een wereld zoals ik die zie en ik probeer het op die manier vast te leggen.

Ik heb nog maar 3 jaar ervaring op het gebied van fotografie met SLR, maar ik hoop dat ik er nog vele jaren plezier van heb en altijd blijf leren. Want wat is er nou leuk aan, als je niets meer kunt leren? Dan is de uitdaging er ook een beetje vanaf..

Op dit moment ben ik dus in het bezit van een Canon 350D, met de standaard kitlens van 18-55mm en een zoom lens van 18-200mm. Ik wil nog heel graag een grootkoek- en een macro lens. Het is een duure hobby, dus het duurt nog wel even voordat ik dat in mijn bezit heb.

*Een mooi resultaat is heel persoonlijk, het is wat jij er zelf mee wilt bereiken.